همانطور که می دانید سیستم آموزشی در ایران متاسفانه تکامل زیادی پیدا نکرده است و در زمینه تخصص بنده که موسیقی ایرانی و نوازندگی تاروسه تار است ،12 جلد کتاب تالیف کرده ام که 5 جلد آن آموزشی است و بقیه کتابهای کمک آموزشی و تکنیکی و چهارمضرابهای مختلف است؛ طبیعتا من این نیاز را در این زمینه احساس کردم که باید دست به تالیف کتبی در این زمینه بزنم ؛باید اذعان کنم که علاوه بر احترام خاصی که برای استاد خالقی و پیشکسوتان هم دوره ای های ایشان قائلم ولی به نظر من کتابهای هنرستان به دلایل زیادی از جمله سیستماتیک نبودن آن ، گذشت زمان، کارآمد نبودن آنها و درسهایی که کاربرد اجرایی برای هنرجویان ندارد و انگیزه ای را برای هنرجو ایجاد نمی کند چندان مفید نیست و نیاز به کتابهای آموزشی دیگری هست که بتواند ضمن اینکه هنرجو را به طور سیستماتیک با تکنیکهای جدید و علم موسیقی آشنا می کند او را به موسیقی ایرانی علاقهمند و آشنا سازد.
نحوه برگزاری آزمونها توسط چند نفر از متخصصین اگر برای مراکز استانها مواد امتحانی را بفرستیم بسیار مفیدتر خواهد بود تا داوطلبین بهتر بتوانند در این آزمونها شرکت کنند .من فکر می کنم یکی از این موارد آزمون به طور قطع و یقین باید کتابهای آموزشی نظیر کتاب های من باشد چون همه چیز در اجتماع ما عوض شده اما ساختار تدریس موسیقی هنوز عوض نشده است و تغییری نکرده باید این ساختارها عوض شوند تا شاگردان بیشتر به موسیقی علاقه مند شوند .
با توجه به اینکه موسیقی ایران اصلا سنتی نیست و واژه سنت به معنای بازداشتن از پویایی و حرکت و تفکر است و نمی شود به کسی بگوییم حتما باید این راه را بروی بلکه باید سیستمهای مختلف را درس بدهند و همه راهها را تجربه کنند و این سیستمها یکی دوتا بیشتر نیست که بهتر است یک شورایی تشکیل شود و این راهها را بررسی کند و به یک نتیجه واحد چه دربخش شفاهی (سینه به سینه) و چه روشهای دیگر آنها را با علم موسیقی آشنا کنند ؛ من فکر می کنم کلاسهای بازآموزی گذاشته شود و در پایان از آنها یک آزمون گرفته شود و کسانی باید از آنها امتحان بگیرند که خودشان صاحب کتاب و روش آموزشی باشند.







تنبک را رو حال کن عشقمه
ویلن حال کنین یکی اینو بگیره 



